۲۴آوریل ۲۰۲۵- محققان به رهبری دکتر وینی کانترو از بیمارستان های ایندراپراستا آپولو در دهلی نو، به بررسی رابطه ی پیچیده دو طرفه ی بین دیابت نوع ۲ (T2DM) و آپنه انسدادی خواب(OSA) پرداخته اند. این دو بیماری که به دلیل عوامل خطر مشترک مانند چاقی، التهاب مزمن و اختلال عملکرد سیستم عصبی خودکار به طور فزایندهای شایع هستند، عمیقاً به هم مرتبط می باشند. یافته های این مطالعه به صورت آنلاین در مجله پزشکی آپولو منتشر شده است.
کار دکتر کانترو، بر اهمیت غربالگری زودهنگام برای هر دو بیماری تأکید کرد و پزشکان مراقبت های اولیه را ترغیب نمود تا در شناسایی این اختلالات برای اطمینان از نتایج بهتر بیمار، بطور پیشگیرانه عمل کنند.
دکتر کانترو توضیح داد: "مطالعه ما نشان می دهد که چگونه کنترل موثر قند خون می تواند علائم OSA را بهبود بخشد و منجر به کاهش وقفه های متوالی در خواب، کاهش التهاب و کنترل بهتر قند خون شود. این یک حلقه بازخورد مثبت ایجاد می کند که برای هر دو بیماری مفید است. این بررسی نشان داد که بهبود یک اختلال می تواند بر دیگری تأثیر مثبت بگذارد، به ویژه هنگام مدیریت بهینه سطح قند خون. یکی از یافته های کلیدی این مطالعه، نقش درمان با فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) در افزایش حساسیت به انسولین و سلامت قلب و عروق در بیماران OSA است. در حالی که تأثیر مستقیم CPAP بر کنترل قند خون همچنان متناقض است، مزایای آن در بهبود سلامت کلی، از جمله کاهش شاخص آپنه-هیپوپنه (AHI)، واضح است."
در این مطالعه همچنین پتانسیل داروهای ضد چاقی جدیدتر بررسی شد. این درمان ها نه تنها چاقی را درمان می کنند، بلکه ممکن است شدت OSA را نیز کاهش داده و سلامت متابولیک را بهبود بخشند. دکتر کانترو افزود: "این داروها با پرداختن به چاقی زمینه ای و پیامدهای متابولیکی آن، نوید بخش مقابله همزمان باOSA وT2DM هستند."
دکتر کانترو در پاسخ به سؤالی در مورد سهم منحصر به فرد تحقیقات خود، بینش زیر را به اشتراک گذاشت: سهم منحصر به فرد این مطالعه در زبان واضح و قابل فهم آن نهفته است که حتی به افراد غیرمتخصص نیز اجازه می دهد پیام اصلی را درک کنند. این امر به تمرکززدایی از مراقبت کمک می کند و تضمین می کند که بیماران به موقع توجه مورد نیاز را دریافت کرده و قبل از رسیدن به مراحل پیشرفته ی هر یک از بیماری ها، درمان مورد نیاز را دریافت می کنند. در نهایت، این می تواند به جلوگیری از عوارض مرتبط با پیشرفت هر دو اختلال کمک کند.
با این حال، دکتر کانترو محدودیت های این مطالعه را تصدیق کرد و خاطرنشان نمود که «این مقاله شرح مفصلی از پاتوژنز یا مکانیسم های ژنتیکی مشترک دخیل در ایجاد هر دو بیماری ارائه نمی دهد. در عوض، مروری بر عوامل خطر مشترک و نکات عملی برای مدیریت بیماران مبتلا به هر دو اختلال ارائه می دهد. این رویکرد، تحقیق را برای افراد غیرمتخصص قابل دسترسی می کند و به تمرکززدایی از مراقبت و جلوگیری از عوارض مرتبط با مراحل پیشرفته دیابت نوع 2 و OSA کمک می کند».
محققان تأکید کردند که این بررسی از رویکرد شخصی تر برای درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 وOSA حمایت می کند. آنها خاطرنشان نمودند که اگرچه این تحقیق به طور عمیق به مکانیسم های مولکولی این اختلالات نمی پردازد، اما به عنوان یک یادآوری حیاتی برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در مورد اهمیت مداخله زودهنگام عمل می کند. با مدیریت بهتر این بیماری های همزمان، می توان نتایج بلند مدت را برای بیماران به طور قابل توجهی بهبود بخشید. تحقیقات مداوم در مورد درمان های مؤثرتر به بهینه سازی مراقبت از این بیماران و کاهش خطرات مرتبط با هر دو بیماری کمک خواهد کرد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/bi-directional-link-between-diabetes-and-sleep-apnoea-explored-in-indian-research-147239